ADVERTISEMENT
SECTIONS
MAIN MENU
Posted by Batuts
June 24, 2008
June 24, 2008
Sa tuwing nakakakita ako ng palaboy sa kanto gaya ng karamihan, nalulungkot ako. Araw-araw sa dinadaanan ko hindi bababa sa Lima ang makikitang kong palaboy, nanlilimos para sa pagkain nila. Kanina traffic, meron lumapit sa akin na bulag. Hindi ko alam kung bubuksan ko yung salamin para magbigay..... Magkahalo din ang nararamdaman ko kung magbibigay ako kahit barya lang.....
Maraming mga sabi-sabi tungkol sa kanila, sabi ng iba pinatatakbo daw iyon ng isang sindikato. Sayang ang tulong mo, kasi mapupunta lang yun sa sindikato. Sa iba naman hindi totoong mahihirap yung mga namamalimos. Eto daw kasi yung pinakamadaling paraan sa pagkita ng pera kaya eto ang ginagawa nila. Hindi ko alam kung totoo yung mga sabi-sabi.
Miyembro kaya sila ng isang sindikato? Pa’no kung hindi, pa’no kung nagugutom talaga sila at walang makain. Pa’no kung wala talaga silang makain. Sino ang magbibigay sa kanila kung hindi ko sila bibigyan.
Hindi naman natin maikakaila na hindi lahat ng nanlilimos nangangailangan. Meron akong nakikitang namamalimos sa may RTU kung makabihis talagang pulubi pero nakikita ko sa Anonas maayos ang damit, ewan kung kamukha niya lang.
Dahil dito, nagdadalawang isip ako kapag nakakakita ako ng mga ganito. Pa’no kung totoo, pa’no kung talagang kailangan nila ng tulong. Hindi ko alam kung ano ang tama. Kaya minsan kung may maibibigay, magbibigay na lang ako. Alam kong mali, sa mata ng tao, sa mata ng gobernyo. Sabi nga sa kasabihan "Pakainin mo sila ngayon, makakain sila ng isang beses, pero pag tinuruan mo silang mangisda, kakain sila habang buhay" Alam ko ito, pero wala ako sa katayuan para gawin iyon. Basta ang alam ko lang nasa tapat ko sila, kelangan nila ng tulong, kung hindi iyon totoo diyos na ang bahala sa kanila.
Maraming mga sabi-sabi tungkol sa kanila, sabi ng iba pinatatakbo daw iyon ng isang sindikato. Sayang ang tulong mo, kasi mapupunta lang yun sa sindikato. Sa iba naman hindi totoong mahihirap yung mga namamalimos. Eto daw kasi yung pinakamadaling paraan sa pagkita ng pera kaya eto ang ginagawa nila. Hindi ko alam kung totoo yung mga sabi-sabi.
Isang araw, galing Chowking Anonas, naglalakad kaming mag-anak sa Aurora Blvd papuntang Hi-Top, isang palaboy ang nakitang kong nakahandusay sa ilalim ng MRT, kasama ang isang bata. Siguro mga 10 and 16 years old sila. Nakahiga sila sa semento, mukhang gutom na gutom. Hawak ko noon yung Yang Chao saka softdrinks. Naawa talaga ako sa dalawa kaya lumapit ako sa kanila, ibinigay ko yung Yang Chao saka yung softdrinks tapos umalis na kami.
Maya-maya bigla kong nakita yung baby ko nakatingin sa’kin, nagtatanong yung mga mata nya. Iniisip siguro niya kung bakit ibinigay ko yung pagkain kaya Ipinaliwanag ko sa kanya kung bakit ko ginawa yun. Masarap tumulong, nakakalift ng puso kapag-alam mong nakatulong ka, kahit gaano kaliit, ang sarap ng pakiramdam. Yun ay kung bukal sa loob ang pagtulong mo at hindi pakita lang.
Maya-maya bigla kong nakita yung baby ko nakatingin sa’kin, nagtatanong yung mga mata nya. Iniisip siguro niya kung bakit ibinigay ko yung pagkain kaya Ipinaliwanag ko sa kanya kung bakit ko ginawa yun. Masarap tumulong, nakakalift ng puso kapag-alam mong nakatulong ka, kahit gaano kaliit, ang sarap ng pakiramdam. Yun ay kung bukal sa loob ang pagtulong mo at hindi pakita lang.
Miyembro kaya sila ng isang sindikato? Pa’no kung hindi, pa’no kung nagugutom talaga sila at walang makain. Pa’no kung wala talaga silang makain. Sino ang magbibigay sa kanila kung hindi ko sila bibigyan.
Hindi naman natin maikakaila na hindi lahat ng nanlilimos nangangailangan. Meron akong nakikitang namamalimos sa may RTU kung makabihis talagang pulubi pero nakikita ko sa Anonas maayos ang damit, ewan kung kamukha niya lang.
College pa lang ako noon, minsan magsisimba kami sa Antipolo, kasama GF ko. Nakakita kami ng isang babae, maayos ang bihis niya, kasama ang isang baby nag-approach sa’kin nanghihingi ng tulong pamasahe pauwi ng probinsiya. Naawa ako, P80.00 pa daw ang kulang ng pamasahe niya kaya binigyan ko siya ng ganong halaga, para makauwi na siya.
Pagkalipas na isang linggo, pabalik ulit kami ng Antipolo, nakita ko ulit siya nanghihingi. Meron kausap na lalaki, bibigyan na siya ng pera kaya tumakbo ako palapit sa lalaki at sinabi kong peke yung babae dahil binigyan ko na yun last week. Nahiya yung babae at umalis.
Pagkalipas na isang linggo, pabalik ulit kami ng Antipolo, nakita ko ulit siya nanghihingi. Meron kausap na lalaki, bibigyan na siya ng pera kaya tumakbo ako palapit sa lalaki at sinabi kong peke yung babae dahil binigyan ko na yun last week. Nahiya yung babae at umalis.
Dahil dito, nagdadalawang isip ako kapag nakakakita ako ng mga ganito. Pa’no kung totoo, pa’no kung talagang kailangan nila ng tulong. Hindi ko alam kung ano ang tama. Kaya minsan kung may maibibigay, magbibigay na lang ako. Alam kong mali, sa mata ng tao, sa mata ng gobernyo. Sabi nga sa kasabihan "Pakainin mo sila ngayon, makakain sila ng isang beses, pero pag tinuruan mo silang mangisda, kakain sila habang buhay" Alam ko ito, pero wala ako sa katayuan para gawin iyon. Basta ang alam ko lang nasa tapat ko sila, kelangan nila ng tulong, kung hindi iyon totoo diyos na ang bahala sa kanila.
Posted June 24, 2008 by Batuts in Love & Relationships, Marriage, Friendship | 3 Comments | 244 View(s)
Do you find this article interesting? Send this article to your friend
 Imagine a life without Filipinos
|
The Importance of the Bible 
|
.:. Page Navigation : [1]
USER COMMENTS
re: Palaboy
Minsan, nakakalungkot isipin na kahit ang mga pulubi pinagdadamutan na din.
Hindi na natin naiisip kung gaano tayo kapalad. Maaring naghihirap din tayo. Pero mas mapalad pa rin tayo sa kanila. Nakakaain tayo ng malinis at maayos araw-araw, natutulog sa kung hindi man malambot ay maayos na higaan.
Samantalang sila, pag-gising sa umaga, hindi alam kung ano ang kakainin o kung kakain ba sila maghapon. Hindi alam kung saan maliligo.... Pagdating ng gabi kung wala man silang nakain maghapon, tapos na ang maghapon, ang kailangan nilang mahanap ay yung tutulugan. Bukas na ulit nila iisipin kung pano sila kakain.
Mapalad ka! Mapalad din ako. Dahil hindi ko na kailangan humithit ng rugby para hindi maramdaman ang gutom. Hindi din naman nila ginusto yun eh. OO, rugby boy sila. pero kung iisipin, wala lang silang choice. Magkano isang bote ng rugby? 30 Pesos? Kung ikakain nila yan, isang kainan lang, pero pagibinili nila yan ng rugby baka kaya nilang hindi kumain sa loob na isang linggo. Sounds absurd. Pero totoo.
Minsan kasi, we’re generalizing them, like Batuts said, what if they really need it? Magwawalang kibo na lang ba tayo? Hindi naman ata kalabisan ang magbigay ka ng P5 sa kanila, better yet, pagkain kung gusto mong makasiguro.
Hindi nila ginusto yun, kung meron mang pagkakamali dati, pinagdudusahan na din nila yun. Kahit kunting tulong lang.....
Hindi na natin naiisip kung gaano tayo kapalad. Maaring naghihirap din tayo. Pero mas mapalad pa rin tayo sa kanila. Nakakaain tayo ng malinis at maayos araw-araw, natutulog sa kung hindi man malambot ay maayos na higaan.
Samantalang sila, pag-gising sa umaga, hindi alam kung ano ang kakainin o kung kakain ba sila maghapon. Hindi alam kung saan maliligo.... Pagdating ng gabi kung wala man silang nakain maghapon, tapos na ang maghapon, ang kailangan nilang mahanap ay yung tutulugan. Bukas na ulit nila iisipin kung pano sila kakain.
Mapalad ka! Mapalad din ako. Dahil hindi ko na kailangan humithit ng rugby para hindi maramdaman ang gutom. Hindi din naman nila ginusto yun eh. OO, rugby boy sila. pero kung iisipin, wala lang silang choice. Magkano isang bote ng rugby? 30 Pesos? Kung ikakain nila yan, isang kainan lang, pero pagibinili nila yan ng rugby baka kaya nilang hindi kumain sa loob na isang linggo. Sounds absurd. Pero totoo.
Minsan kasi, we’re generalizing them, like Batuts said, what if they really need it? Magwawalang kibo na lang ba tayo? Hindi naman ata kalabisan ang magbigay ka ng P5 sa kanila, better yet, pagkain kung gusto mong makasiguro.
Hindi nila ginusto yun, kung meron mang pagkakamali dati, pinagdudusahan na din nila yun. Kahit kunting tulong lang.....
re: Palaboy
True! Many of them are fakes. It happened to me once, an old lady approach my car and asking for Limos, at first i thought she was blind and i was about to give her five peso coin, but them i noticed her eye looking at my hand, the fucking girl is not blind, she’s just pretending that she is. I look at her directly, to make sure that she’s not blind and tried catching her vision. I can tell she’s controlling it. She’s very good at pretending to be blind and you won’t notice it unless you really look directly into her eye.
Next time you give limos to this guys make sure their not fooling you, if you can’t better not give at all.
Next time you give limos to this guys make sure their not fooling you, if you can’t better not give at all.
re: Palaboy
Why bother
? It’s their choice in the first place. Kung mga nag-aral sila eh di sana hindi sila naghihirap....
? It’s their choice in the first place. Kung mga nag-aral sila eh di sana hindi sila naghihirap.....:. Page Navigation : [1]
SEARCH
| WEB ONLYINPH.COM |
|
|
Content Topics
Amazing Stuffs [6]
Boxing [3]
Entertainment [2]
For a Cause [2]
Funny Experience [6]
General Discussion [30]
Music and Lyrics [4]
Other sports [1]
PARAISO SA PINAS [1]
Politics [2]
SARILING ATIN [9]